طلاق بيمار : بنابر قول مشهور ، طلاق دادن بر زوج بيمار مكروه است ؛ ليكن در صورت وقوع ، طلاق صحيح است . چنانچه طلاق دهندهء بيمار پس از طلاق دادن همسرش بميرد ، زن با سه شرط از او ارث مىبرد ؛ خواه طلاق رجعى باشد يا به اين : 1 . مرگ زوج قبل از سپرى شدن يك سال قمرى از زمان طلاق صورت گيرد . 2 . در اين مدت ، مطلّقه با كسى ازدواج نكرده باشد . 3 . مرد در همان بيمارىاى كه همسرش را طلاق داده بميرد . بنابر اين ، چنانچه از آن بيمارى شفا يابد و بر اثر بيمارىاى ديگر بميرد ، زن از او ارث نمىبرد ، مگر آنكه طلاق رجعى باشد و مرد در زمان عدّه بميرد . 51 چنانچه بيمار بهبود نيابد ، ليكن مرگش بر اثر بيمارىاى ديگر و يا سببى جز بيمارى باشد آيا زن از او ارث مىبرد يا نه ؟ اختلاف است . بسيارى از معاصران قائل به ارث‌اند . 52 چنان كه در علت ارث بردن زن تا يك سال اختلاف است كه آيا علت آن متهم بودن مرد از جهت محروم كردن زن از ارث است و در نتيجه مواردى كه مرد متهم نباشد ارث ثابت نمىشود يا اينكه علت ارث بردن ، وقوع طلاق در زمان بيمارى است و در نتيجه ارث مطلقا ثابت است ؟ مشهور قول دوم است . 53 آيا در صورتى كه طلاق به خواست زن يا طلاق خلع يا مبارات باشد ، حكم همين است يا نه ؟ مسئله اختلافى است . 54 چنانچه زن بعد از طلاق در زمان عدّه بميرد و طلاق نيز رجعى باشد ، مرد از زن ارث مىبرد ؛ خواه طلاق در حال بيمارى زوج رخ داده باشد يا در حال سلامت او ؛ اما اگر پس از تمام شدن عدّه بميرد ، مرد از او ارث نمىبرد ؛ خواه طلاق رجعى باشد يا به اين ؛ ليكن در مرد بيمارى كه در حال بيمارى ، همسرش را طلاق داده ، اختلاف است كه آيا در زمان عدّه طلاق به اين از زن ارث مىبرد يا نه ؟ قول دوم ديدگاه مشهور فقها است . 55 برخى قدما به قول نخست قائل شده‌اند . 56